//(..U 3U..)//_//( > .. <")\\ .. !!! อยากจุ๊บทุกคนที่มาเยี่ยม

เติ๋ม-ก๋าม ชื่อของสองศรีพี่น้องต่างแม่ที่ต้องห้ำหั่นกันเพื่อเป็นที่หนึ่งเพราะแม่เสี้ยมสอนให้ชิงดีชิงเด่นกัน คุ้นๆไหม? คล้าย เอื้อย-อ้ายในนิทานปลาบู่ทองของไทยไหมล่ะ

นิทาน เป็นเครื่องมืออย่างหนึ่งของนักเดินทางสมัยโบราณใช้เอาชีวิตรอด พอเล่าก็ได้อาหาร เล่าตอบแทนที่พักแรม เล่าเพื่อรับเรี่ยไรค่าเดินทาง เล่าเพื่อส่งข่าวสารจากต่างหมู่บ้าน

เมื่อคนเดินทาง นิทานจึงเดินทางตามไปด้วย ดังนั้นนิทานจึงมีเรื่องราวที่คล้ายคลึงกันบ้าง..

Link

เติ๋ม-ก๋าม (เรียบเรียงเล่าใหม่โดยจุ๊บุ)

เติ๋มเป็นลูกเมียหลวง ก๋ามเป็นลูกเมียรอง พอแม่เติ๋มตายแม่เลี้ยงจึงกดขี่เติ๋ม แต่เติ๋มเป็นเด็กดีขยันขันแข็งจึงพอรอดพ้นไปได้ในแต่ละวัน

วันหนึ่งพ่อซื้อผ้าสวยมาผืนหนึ่งบอกให้ลูกๆตกกุ้งแข่งกัน ใครได้กุ้งเต็มข้องก่อนจะได้ผ้าไป เติ๋มตั้งหน้าตั้งตาตกกุ้งทั้งวัน ส่วนก๋ามก็นอนเล่น เมื่อเติ๋มได้กุ้งเต็มข้องแล้ว ก๋ามก็ลวงให้ไปอาบน้ำล้างตัวเสียก่อนอ้างว่าพี่จะได้ลองผ้าใหม่โดยไม่เลอะเปรอะเปื้อน เติ๋มหลงกล ก๋ามจึงคว้ากุ้งเต็มข้องของเติ๋มไปรับรางวัลแทน

เติ๋มนั่งร้องไห้เทวดาจึงมาถามไถ่ด้วยความเห็นใจ เติ๋มว่าน้องเอากุ้งไปหมดเหลือแต่ลูกปลาบู่ตัวเดียว เทวดาแนะให้เลี้ยงปลาบู่ไว้ให้ดีจะมีประโยชน์ในภายหน้า เติ๋มรับคำแล้วนำปลาบู่ไปเลี้ยงไว้ในบ่อน้ำหลังบ้าน

เติ๋มมักเจียดข้าวถ้วยหนึ่งจากสี่ถ้วยที่เธอกินประจำมาเลี้ยงปลา(แม่เจ้า..เคยได้ยินมาเหมือนกันว่าสาวเวียตกินข้าวจุ) เมื่อพ่อตายจาก ครอบครัวก็ยากจนลง แต่ปลาบู่ของเติ๋มเติบโตเป็นปลาบู่ทอง ทุกวันที่เติ๋มเรียกปลาขึ้นมากินข้าว ปลาบู่จะสลัดเกล็ดทองของมันให้เติ๋มวันละหนึ่งเกล็ด เติ๋มจึงมีเงินซื้อผ้าสวย ซื้อเหล้ายาปลาปิ้งดีๆมากิน จนเป็นที่อิจฉาของสองแ่ม่ลูก วันหนึ่งแม่เลี้ยงลวงเติ๋มไปเลี้ยงควายไกลบ้าน เพื่อจะวิดบ่อเอาปลาบู่ทองมาเป็นของตน สองแม่ลูกช่วยเลาะเอาเกล็ดทองไปแล้วฆ่าปลากินเนื้อเสียให้หมด เมื่อเติ๋มกลับมาแม่ไก่เดินมาหาแล้วคายก้างปลาให้ เติ๋มไม่เห็นวี่แวปลาของตนในบ่อน้ำจึงรู้ว่าเสียท่าให้สองแม่ลูกอีกแล้ว เติ๋มนั่งร้องไห้ เทวดาก็มาช่วย สั่งให้เติ๋มนำก้างปลาไปฝังไว้ใต้ขาเตียงทั้งสี่ของตนเอง เติ๋มปฏิบัติตาม

ต่อมามีงานรื่นเริงในวัง เชิญชวนให้หญิงสาวโสดทั้งหลายไปร่วมงาน เติ๋มอยากไปบ้างแต่แม่เลี้ยงแกล้งเอาข้าวเปลือกผสมกับข้าวสี สั่งให้เติ๋มแยกข้าวเปลือกข้าวสีเสียใหม่ เสร็จแล้วจึงไปเที่ยวงานได้ ส่วนสองแม่ลูกกลับรีบไปขัดสีฉวีวรรณแต่งองค์ทรงเครื่องงดงามไปงานรื่นเริงนั้น

เติ๋มทำงานไปโดยที่รู้ว่าไม่มีทางเสร็จทันไปงาน เธอจึงร้องไห้น้อยใจในโชคชะตา เทวดาจึงออกมาแนะนำให้เติ๋มไปขุดเอากระดูกปลาออกมา เติ๋มไปขุดตามคำเทวดาแต่ไม่เจอกระดูกปลากลับพบไหสี่ใบอยู่ที่นั้นแทน เมื่อเปิดไหออก เติ๋มก็รู้สึกอัศจรรย์ใจเป้นอย่างยิ่ง ไหใบแรกมีม้าโผล่ออกมาตัวหนึ่ง ไหใบที่สองมีชุดสวย ไหใบที่สามมีเครื่องประดับมากมาย ไหใบที่สี่มีรองเท้าถักคู่งาม เติ๋มจึงรีบแต่งตัวขึ้นขี่ม้าไปงานรื่นเริง ด้วยความรีบร้อนระหว่างข้ามลำห้วย เติ๋มทำรองเท้าหลุดไปข้างหนึ่ง พอดีเจ้าชายเสด็จผ่านทางนั้นเช่นกันแล้วเก็บรองเท้าข้างนั้นไว้ คิดในใจว่าขนาดรองเท้ายังงามขนาดนี้ เจ้าของจะงดงามขนาดไหน จึงสั่งให้คนรับไช้นำรองเท้าเข้างานไปตามหาเจ้าของรองเท้าด้วย...สาวๆมามุงขอลองสวมรองเท้าข้างนั้นกันใหญ่ แต่มีเพียงเติ่มเท่านั้นที่สามารถสวมได้พอดีแถมยังมีรองเท้าอีกข้างที่เข้าคู่กัน เจ้าชายหลงรักเติ๋มในทันทีและรับเข้าัวัง ทั้งสองแต่งงานกันและใช้ชีวิตอย่างมีความสุข

ฝ่ายสองแม่ลูกโกรธแค้นริษยาเติ๋มอย่างมาก เมื่อเติ๋มกลับบ้านมาเซ่นไหว้ิวิญญาณบิดาจึงคิดฆ่า ขณะที่เติ๋มปีนต้นหมากจะเก็บลูกหมากไปเป็นเครื่องเซ่นไหว้ สองแม่ลูกจึงช่วยกันเขย่าต้นหมากจนเติ๋มตกลงไปในบ่อน้ำตาย คนรับใช้มารับเติ๋มกลับวัง แม่เลี้ยงจึงส่งก๋ามลูกตนเข้าวังไปแทน...เจ้าชายพอรู้ว่าเติ๋มตายไปแล้วก็เสียใจ เศร้าซึม ไม่ได้เหลียวแลก๋ามเลยแม้แต่น้อย ฝ่ายเติ๋มตายไปเกิดเป็นนกขมิ้นกลับมาหาเจ้าชาย เจ้าชายอธิษฐานว่าหากนกขมิ้นคือวิญญาณของคนรักขอให้บินเข้ามาในแขนเสื้อของเขา เจ้านกขมิ้นก็ทำตามนั้น เจ้าชายดีใจมากรักนกขมิ้นราวกับเป็นภรรยาของตน

Link

ก๋ามเกลียดกลัวนกขมิ้นนี้มาก มันร้องเจื้อยแจ้วว่าก๋ามแย่งสามี ก๋ามทำงานการไม่เรียบร้อย ก๋ามทำอาหารไม่อร่อย จนก๋ามต้องรีบไปปรึกษามารดา ก๋ามกลับเข้าวังพร้อมแมวตัวโต มันไล่จับกินนกขมิ้นตอนเจ้าชายไม่อยู่ ส่วนเศษขนนก ก่ามรีบนำไปฝังอำพราง เจ้าชายกลับมาไม่พบนกขมิ้นก็เสียใจ แต่ไม่นานตรงที่ก๋ามนำขนนกไปฝังกลับมีไผ่กอใหญ่งอกขึ้นมา เจ้าชายมักไปนอนเล่นฟังเสียงกอไผ่เสียดสีเป็นเสียงหวานของเติ๋ม ก๋ามจึงตัดกอไผ่มาทำเป็นแคร่นั่ง แต่พอนั่งแล้วมัดไผ่เสียดสีดังเป็นเสียงว่า "เจ้าแย่งสามีข้าๆ" จนก๋ามตกใจกลัวมารดาก๋ามแนะนำให้เอาแคร่ไผ่ไปเผาเสียให้หมดไผ่ถูกเผาเหลือแต่ขี้เถ้า ก๋ามใช้ให้คนรับใช้นำขี้เถ้าไปทิ้งไกลๆ

ขี้เถ้านั้นปลิวไปตกข้างบ้านหยิงชราคนหนึ่ง แล้วงอกใหม่เป็นต้นจัน หญิงชราที่คอยรดน้ำพรวนดินดูแลอย่างดี  ต้นจันออกดอกเต็มต้นแต่มีลูกจันเพียงผลเดียวอยู่บนยอด หญิงชราขอลูกจันไปเก็บไว้ดอมดมกลิ่นหอม ต้นจันจึงสลัดลูกให้

Link

Link

ทุกวันที่หญิงชราออกไปขายหมากพลู เติ๋มที่เกิดใหม่ในลูกจันก็ออกมาปัดกวาดเช็ดถูบ้าน ทำอาหารไว้ให้หญิงชรา เป็นอย่างนี้เสมอจนหญิงชราสงสัยว่าใครมาทำให้ จึงรีบกลับบ้านก่อนเวลามาแอบดูก็พบเติ๋ม หยิงชรารีบทุบทำลายลูกจัน ทำให้เติ๋มกลับเข้าไปไม่ได้ ทั้งสองจึงอยู่ด้วยกันราวกับแม่ลูก ทุกวันเติ๋มช่วยหญิงชราจับจีบใบตองอย่างสวยงามจนขายดิบขายดี คนรับใช้ก็ซื้อหมากพลูของหญิงชราเข้าไปถวายเจ้าชาย เจ้าชายเห็นจีบใบตองงดงามก็จำได้ว่าเป็นฝีมือของเติ๋ม รีบรับเติ๋มกลับเข้าวัง เติ๋มที่เกิดใหม่ก็งดงามยิ่งกว่าเก่าก่อน ผิวงามเหมือนผิวลูกจัน จนก๋ามอิจฉาแกล้งถามว่าพี่ทำได้อย่างไร ฝ่ายเติ๋มก็แนะนำให้ก๋ามทำตามที่ตนบอกแล้วจะสวยงดงามอย่างตน

Link

เติ๋มขุดดินเป็นบ่อแล้วให้ก๋ามเปลือยกายลงไปนั่งที่ก้นบ่อ สั่งคนรับใช้เทน้ำเดือดลงไปจนก๋ามถึงแก่ความตาย ฝ่ายแม่เลี้ยงเมื่อรู้ว่าเติ๋มกลับมาฆ่าลูกสาวตนตายก็กระอักเลือดตาย

...

• เติ๋มน่ะดี๊ดีในตอนแรก แต่ตอนสุดท้ายนี่โหดน่าดู
• โดยส่วนตัว ฉันไม่ชอบให้เติ๋มนั่งร้องไห้แล้วเทวดามาช่วยสักเท่าไร 
• อ่านเรื่องแล้วนึกว่านี่คือ "ยำใหญ่นิทาน" รึเปล่า

หรือเพื่อนๆว่าไง?

...

พบกับหนังสือวิชาการ นิยาย วรรณกรรมเด็ก นิยายภาพ นิทานภาพ สองภาษา นิทานแปลเกาหลี นิทานนานาชาติ หนังสือกิจกรรมยามว่างสำหรับเด็ก พับตัดปะเสริมสร้างทักษะ สารานุกรมได้ที่บูธ M13 ชมรมเด็ก จ้า

...